« هر کسی هستی یه دفه قد بکش از پشت نقاب »

+ خودم و خودت

دوستان

یاران

وفاداران

عشقبازان

زاهد ان (!)

کسان

دشمنان

بی وفایان

هوسبازان

ریاکاران

بی کسان

خدا (!)

...

برای همه ستاره

واسه من مثل شهابی

من خودم رفتنی ام

من خودم رفتنی ام

واسه دیگران تو شمعی

واسه من خاموش و غمگین

برای خودی تو دردی

واسه غریبه تسکین

...

سلام...

چقدر فاصله ها بین من و توست...

چقدر حیف است که آدم اینهمه دوست داشته باشد و خود بی دوست بماند!

چقدر عجیب است که آدم اینهمه یار داشته باشد و خود بی یار باشد!

چقدر بد است که آدم اینهمه کس داشته باشد و خود بی کس باشد!

عشقبازی...تو عشق بازی نکردی....تو هنوز عاشق نشده ای!

شاید هم عاشق...شاید باشی!

خداحافظ!

چقدر عمر تماس هایمان کم است...

نه زیاد است!

دلم برای تنگ شدن تنگ شده!!!

برای سادگی هایم...

برای خنده های تازه ام!

من و سوته دلان هر شب در اینجا گرد هم جمعیم

همه شب زنده داریم و همه مشتاق دیداریم

غم از اندازه افزون و تنم رنجور بیماری

نشستم در خرابات و زدم بر طبل بیعاری

زدم بر طبل بیعاری

زدم بر طبل بیعاری

چقدر این آهنگ هایده فاز می دهد!

خدا هیچ کس را بی کس نکند...

غم آخرت باشد...

همدردتم...

همدرد...

هم غصه...

هم غم!!!

خدا صبرت دهد...همین.

+ آره یا نه؟

سلام...انگار کسی دوست نداشت من برگردم؟

+ درگیرم

کمی دلهره بس است

                             برای بچگیهایم

کمی ستاره بس است

                             بری آسمان تارم

تو از کجا می دانی

                       من تا چند توانم شمردن؟

تو از کِی می دانی

                       که من

                                مُردم

چقدر مُردم؟

               نمی دانم

به انقضای عشق نزدیک شدم

                                       و به انقضای مرگ

درگیرم

        درگیر دلهره های قدیمی ِ تازه

درگیر هیچ

            درگیر پوچ

                       درگیر همه!

الف

ر...

لیلا!

یک الفبای بی سر و ته!

خسته م

به هیچ نرسیده ام

که از هیچ آغازیدم!

پس تا هیچ فاصله دارم

هوا نیمه تاریک و بس روشن است!

دوباره از هیچ بگو

دل من مرده از بس چوب خورده!

دل من گم شده از بس گول خورده!

دل من سادۀ وارفته بی رنگ و غش است!

 دل من شاه دل ِ بی ثروت!

دل من بی یار است!

دل من گم شده است!

من با دل

من بی دل

خانه ای در تب تو ساخته ام!

من در این خانه صدای پُر ِ هیچ را می شنوم

من به گمنامی محزون خودم نزدیکم!

خدا

     صدام و می شنوی؟

     خسته م

     به بزرگیت قسم

     خسته شدم

من و از هر چی دله

                         آواره

من و از خود

               از هر کس ِ بیچاره

      جدا ساز

خدااااااااااااااااااااااااااااا

      خسته شدم

خیلی

درموندم

...